­
  • Roman Witold Ingarden - Lwowskie wykłady o Krytycyzmie Kanta z roku akademickiego 1935/1936

📖 Roman Witold Ingarden   

Lwowskie wykłady o Krytycyzmie Kanta z roku akademickiego 1935/1936

44.10zł

Wykłady z manuskryptu przeczytali, przepisali, poprawili i opracowali, wstępem oraz komentarzami opatrzyli Radosław Kuliniak i Mariusz Pandura

Roman Witold Ingarden (1893–1970) – jeden z największych filozofów polskich XX wieku. Profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1925–1940), profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego (1946–1950 i 1956–1963). Rodowód filozoficzny zawdzięczał studiom (doktorat 1918) u Edmunda Husserla, twórcy fenomenologii. Ingarden prezentował orientację realistyczną w fenomenologii, która w znacznym stopniu ukształtowała się w polemice i dyskusji z idealizmem transcendentalnym jego mistrza. W badaniach Ingarden podejmował szeroki zakres tematyczny dotyczący m.in. koncepcji filozofii, warunków uprawiania teorii poznania, ogólnej teorii bytu, w tym typologii sposobów istnienia świata i przedmiotów, teorii materii i formy, istoty, relacji, tożsamości, czasu, związku przyczynowego, teorii człowieka, bytu czysto intencjonalnego, estetyki, w tym podstawowych rodzajów dzieł sztuki i przeżycia estetycznego, teorii świadomości, języka, pytań, analizy sporu o istnienie świata, podstaw aksjologii, klasycznej krytyki neopozytywizmu.
W odrodzonej Polsce (1918) Ingarden współpracował z Kazimierzem Twardowskim. Najważniejszą jego pracą w tym okresie pozostaje O dziele literackim. Po II wojnie światowej brał udział w organizowaniu polskiego życia akademickiego, reaktywowaniu przedwojennych czasopism filozoficznych, w pracach „Biblioteki Klasyków Filozofii”. Wydał również trzy tomy Sporu o istnienie świata. W okresie stalinowskim został wykluczony, obok innych filozofów, z życia akademickiego i objęty zakazem publikowania. Do zajęć na Uniwersytecie Jagiellońskim powrócił w 1956 roku. Z krakowskim uniwersytetem pozostał związany do swej emerytury w roku 1963. W tym czasie filozof odbył szereg podróży naukowych, między innymi, do Wenecji, Paryża, Oslo, Getyngi. Na kilka lat przed śmiercią został uhonorowany Nagrodą Herdera. Zmarł w Krakowie 14 czerwca 1970 roku.

Dorobek naukowy Romana Witolda Ingardena, mimo upływu pięćdziesięciu długich lat od jego nagłej śmierci, pozostaje nadal do końca niezbadany. Archiwa wciąż odkrywają przed nami nowe zasoby. Czego najlepszym przykładem są odnalezione przez nas jego lwowskie wykłady poświęcone Krytycyzmowi Kanta. Ingarden wygłosił je w roku akademickim 1935/1936. Podjął w nich temat trudny, związany z rozpoznaniem głównych znamion Kantowskiej filozofii. Akcent położył na problematykę epistemologiczną, w której Kant, w swoim czasie, dokonał najwięcej. Ostatecznie pozwoliło mu to na poprowadzenie kolejnych zajęć na lwowskiej filozofii, tym razem z neokantyzmu.
(Od autorów opracowania)

Patronat medialny
logo_ptft

Opis produktu

Spis treści

Wstęp – R. Kuliniak i M. Pandura   7
Roman Witold Ingarden na tropach filozofii Immanuela Kanta
Wprowadzenie  13

Rozdział pierwszy. Młodzieńcze fascynacje Kantem i Bergsonem  30
Rozdział drugi. Z Kantem do Getyngi na studia u Edmunda Husserla  42
Rozdział trzeci. Edmunda Husserla wykłady akademickie z filozofii Kanta  55
Rozdział czwarty. Kantowskich „wspomnień czar”  65
Rozdział piąty. Tym razem o Kancie we Lwowie  75
Rozdział szósty. Kant politycznie uwikłany  90

Zakończenie  144

Roman Witold Ingarden
Krytycyzm Kanta
Wykłady wygłoszone na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie w roku akademickim 1935/1936

Część pierwsza
Wykłady od 7 października 1935 roku do 2 grudnia 1935 roku
Przepisał z notatek filozofa Jerzy Ingarden

Wykład pierwszy z 7 października 1935 roku  151
Wykład drugi z 14 października 1935 roku  156
Wykład trzeci z 21 października 1935 roku  159
Wykład czwarty z 28 października 1935 roku  173
Wykład piąty z 5 listopada 1935 roku  180
Wykład szósty z 12 listopada 1935 roku  186
Wykład siódmy z 19 listopada 1935 roku  194
Wykład ósmy z 25 listopada 1935 roku  200
Wykład dziewiąty z 2 grudnia 1935 roku  219

Część druga
Wykłady od 10 grudnia 1935 roku do 16 marca 1936 roku
Redakcja z notatek Władysława Bednarowskiego i Ireny Krzemickiej-Krońskiej
Przepisała ponownie i uzupełniła całość Irena Krzemicka-Krońska

Wykład dziesiąty z 10 grudnia 1935 roku  227
Wykład jedenasty 13 stycznia 1936 roku  230
Wykład dwunasty z 21 stycznia 1936 roku  237
Wykład trzynasty z 3 lutego 1936 roku  241
Wykład czternasty z 4 lutego 1936 roku  245
Wykład piętnasty z 10 lutego 1936 roku  252
Wykład szesnasty z 11 lutego 1936 roku  261
Wykład siedemnasty z 17 lutego 1936 roku  264
Wykład osiemnasty z 18 lutego 1936 roku  270
Wykład dziewiętnasty z 2 marca 1936 roku  274
Wykład dwudziesty z 3 marca 1936 roku  280
Wykład dwudziesty pierwszy z 16 marca 1936 roku  286

Przypisy i komentarze  294
Indeks nazwisk  337

Dodatkowe informacje

Ilość stron

350

ISBN

978-83-66315-37-2

Okładka

Okładka twarda